Honda Accord (IX) 2.2 i-DTEC 150 KM 6MT — serwis, niezawodność i koszty utrzymania

Największą zaletą tej wersji jest sposób oddawania mocy. 150-konny i-DTEC nie imponuje na papierze, ale w codziennej jeździe jest elastyczny i przewidywalny. Przy 2000 obr./min osiąga pełny moment, dzięki czemu Accord sprawnie przyspiesza od średnich prędkości i nie męczy kierowcy w trasie. Manualna skrzynia pasuje do charakteru auta, bo pozwala utrzymać niskie spalanie i daje lepszą kontrolę nad pracą silnika niż automat w słabszych dieslach.

Pod względem komfortu Accord wciąż broni się po latach. Fotele są wygodne na długich dystansach, zawieszenie ma przyjemnie europejskie zestrojenie, a nadwozie pozostaje stabilne nawet przy wyższych prędkościach. To auto nie jest miękkie jak francuski sedan, ale daje bardzo dobre wyczucie przodu i sporo pewności na szybkich łukach. W kabinie nie ma przesadnego efekciarstwa, za to ergonomia i jakość montażu stoją na dobrym poziomie.

Koszty bieżące są rozsądne, o ile egzemplarz był serwisowany z głową. Mechanicznie sam silnik uchodzi za trwały, jednak zaniedbania szybko odbijają się na filtrze DPF, oleju i finalnie na łańcuchu rozrządu. Do tego dochodzi klasyczny dla mocnego diesla zestaw: sprzęgło z dwumasą, zawór EGR, nieszczelności dolotu czy osprzęt klimatyzacji. To nie są wady dyskwalifikujące, ale kupując używany egzemplarz trzeba koniecznie sprawdzić historię serwisową i sposób wcześniejszej eksploatacji.

Na rynku wtórnym Accord 2.2 i-DTEC jest propozycją dla świadomego kierowcy. Kto jeździ głównie po mieście, powinien raczej szukać benzyny, bo diesel nie zdąży się odwdzięczyć zaletami. Jeśli jednak auto ma regularnie pokonywać trasy, Honda okazuje się bardzo sensowną alternatywą dla Passata, Mazdy 6 czy Avensisa. Nie wygrywa modą ani prestiżem, ale punktuje trwałością, kulturą pracy i poczuciem solidności, którego w wielu nowszych autach już brakuje.