Citroën C4 Picasso (I) 2.0 HDi 136 KM 6MT — serwis, niezawodność i koszty utrzymania

Największą zaletą tej konfiguracji jest dopasowanie układu napędowego do realnego zastosowania auta. C4 Picasso I nie jest lekkim kompaktem, więc diesel 2.0 HDi daje mu wyraźnie lepszą elastyczność niż słabsze warianty. W codziennej jeździe oznacza to łatwiejsze wyprzedzanie, mniejszą potrzebę redukcji biegów i spokojniejsze utrzymywanie prędkości autostradowych nawet przy pełnym obciążeniu. Manualna skrzynia dodatkowo ogranicza ryzyko kosztownych niespodzianek typowych dla bardziej skomplikowanych automatów z tego okresu.

Pod względem praktyczności model nadal broni się bardzo dobrze. Kabina jest przestronna, wysoko osadzona pozycja za kierownicą poprawia widoczność, a bagażnik bez problemu mieści rodzinne pakunki. To samochód projektowany z myślą o funkcjonalności, co czuć zarówno w drugim rzędzie siedzeń, jak i w liczbie schowków oraz ogólnej ergonomii podczas dłuższych wyjazdów. Nawet dziś może być rozsądną alternatywą dla crossovera, jeśli priorytetem jest miejsce i komfort, a nie moda.

Koszty użytkowania zależą głównie od jakości egzemplarza. Sam silnik uchodzi za sensownie trwały, ale wymaga regularnego serwisu olejowego, kontroli rozrządu, turbosprężarki, EGR i filtra DPF. W vanie o takim gabarycie trzeba też liczyć się z naturalnym zużyciem sprzęgła, dwumasy, hamulców i elementów zawieszenia. Części nie są egzotyczne, jednak zaniedbania poprzednich właścicieli potrafią zsumować się w wyraźny pakiet startowy po zakupie.

Na rynku wtórnym to propozycja dla świadomego kupującego, który szuka rodzinnego auta do jazdy w trasie, a nie taniego środka transportu bez żadnego ryzyka. Właśnie w takiej roli 2.0 HDi 136 KM ma najwięcej sensu: daje dobrą relację osiągów do spalania, wysoki poziom codziennej użyteczności i rozsądny potencjał trwałości. Trzeba tylko od początku założyć selekcję pod kątem serwisu, a nie wyłącznie ceny ogłoszenia.