Chrysler 300C (II) 3.6 V6 Pentastar 286 KM 8AT — serwis, niezawodność i koszty utrzymania

Na tle europejskich rywali 300C wyróżnia się już samą koncepcją. Jest długi, szeroki, ma wyraźnie amerykański styl i nie ukrywa, że jego priorytetem jest wygoda. Kabina oferuje dużo miejsca z przodu i z tyłu, a pozycja za kierownicą sprzyja spokojnej, płynnej jeździe. W trasie auto bardzo dobrze wybiera nierówności i daje poczucie solidności, którego często brakuje w tańszych sedanach klasy średniej.

Silnik 3.6 Pentastar pasuje do tego modelu lepiej niż mogłoby się wydawać po samej mocy. Nie daje brutalnego kopnięcia jak HEMI, ale pracuje gładko, liniowo i dobrze brzmi pod obciążeniem. W codziennym użytkowaniu liczy się też brak turbodoładowania, dwumasy i filtra DPF, co upraszcza eksploatację. Trzeba jednak zaakceptować realne spalanie na poziomie około 11–14 l/100 km w mieście oraz wysoką wrażliwość na zaniedbania olejowe.

Dużym plusem tej wersji jest skrzynia 8AT, która znacząco poprawiła kulturę pracy względem starszych automatów stosowanych w pierwszej generacji. ZF potrafi zmieniać biegi szybko i płynnie, a na autostradzie obniża obroty i hałas. Warunek jest jeden: skrzynia musi być serwisowana profilaktycznie. Egzemplarze po długiej jeździe bez wymiany oleju potrafią szarpać przy redukcjach i stają się kosztowne w doprowadzeniu do porządku.

Przed zakupem kluczowy jest stan konkretnego egzemplarza. 300C II nie jest autem masowym w Polsce, więc warto szukać sztuki z udokumentowanym serwisem, bez prowizorycznych napraw blacharskich i bez eksperymentów z LPG wykonanych po kosztach. Dobrze utrzymany egzemplarz potrafi odwdzięczyć się komfortem, spokojnym charakterem i niezłą trwałością, ale zaniedbany szybko pokaże, że to ciężki, złożony sedan z dużymi kosztami części i robocizny.