Volvo S60 D2 1.6 115 KM 6MT 2010 (II) opinie
Volvo S60 II D2 1.6 115 KM 6MT to wersja skierowana do kierowców, którzy chcą wejść do świata marki bez wydawania fortuny na paliwo. Samochód oferuje typowe dla Volvo poczucie solidności, bardzo dobre fotele i wysoki poziom bezpieczeństwa, a jednocześnie potrafi realnie spalać około 5–6 l/100 km. Właśnie dlatego ta odmiana często trafiała do flot i do osób robiących długie trasy.
Silnik 1.6 D2 nie daje sportowych osiągów, ale przy spokojnej jeździe jest wystarczający. Najlepiej wypada w trasie, gdzie elastyczność na średnich obrotach okazuje się akceptowalna, a kabina pozostaje dobrze wyciszona. W mieście auto wydaje się wyraźnie cięższe, a częsta jazda na krótkich dystansach nie służy filtrowi DPF ani osprzętowi diesla.
Pod względem kosztów utrzymania jest lepiej niż w mocniejszych odmianach, choć nie należy oczekiwać poziomu typowego kompaktu. Regularny serwis olejowy, dobre paliwo i profilaktyczna kontrola układu dolotowego są tu ważniejsze niż katalogowe interwały. W zamian można dostać wygodny sedan klasy średniej, który nie rujnuje budżetu przy tankowaniu.
Kluczem do udanego zakupu jest selekcja egzemplarza. Warto szukać auta z pełną historią, po trasach i z potwierdzonym serwisem DPF oraz sprzęgła. Tak utrzymane S60 II D2 potrafi być bardzo przyjemnym samochodem na co dzień i rozsądną alternatywą dla niemieckich rywali, szczególnie jeśli bardziej liczy się komfort niż osiągi.
- bardzo wygodne fotele i dobre wyciszenie w trasie
- realnie niskie spalanie przy spokojnej jeździe
- manual dobrze pasuje do charakteru silnika
- wysoki poziom bezpieczeństwa i solidne prowadzenie
- osiągi są tylko przeciętne, zwłaszcza w mieście
- diesel nie lubi krótkich dystansów i zaniedbań
- DPF i dwumasa wymagają kontroli przy zakupie
- bagażnik i praktyczność nie są mocną stroną klasy
Volvo S60 II z silnikiem D2 1.6 i manualną skrzynią to jedna z najbardziej budżetowych odmian tego modelu, ale wcale nie oznacza to złego wyboru. Auto pozostaje pełnoprawnym przedstawicielem klasy średniej premium: oferuje bardzo wygodne fotele, wysoki poziom bezpieczeństwa i dobre wyciszenie przy trasowej jeździe. Diesel o mocy 115 KM najlepiej czuje się poza miastem, gdzie potrafi odwdzięczyć się naprawdę niskim spalaniem i przyzwoitą kulturą pracy jak na konstrukcję tej pojemności. W mieście widać już jednak, że nie jest to odmiana dla osób oczekujących dynamicznej reakcji na gaz czy sportowego charakteru. Największą zaletą tej wersji są koszty codziennego użytkowania. W porównaniu z mocniejszymi benzynami i pięciocylindrowymi dieslami D2 1.6 jest wyraźnie tańszy na stacji i zwykle nie generuje aż tak wysokich kosztów bieżącego serwisu. Trzeba jednak pamiętać, że to jednostka wrażliwa na zaniedbania: długie interwały olejowe, eksploatacja wyłącznie w mieście i odkładanie drobnych napraw szybko odbijają się na kondycji turbiny, osprzętu i filtra DPF. Dobrze udokumentowany egzemplarz po trasach będzie więc dużo bezpieczniejszym zakupem niż auto z niejasną historią i wysokim przebiegiem flotowym. Manualna skrzynia dobrze pasuje do charakteru tej odmiany. Pozwala lepiej wykorzystać umiarkowany moment obrotowy i nie podnosi spalania tak jak automat. Samo prowadzenie jest pewne, a zawieszenie zachowuje typowy dla Volvo kompromis między komfortem a stabilnością. To auto dobrze znosi długie przebiegi autostradowe, ale w mieście może drażnić ograniczona elastyczność silnika i dość odczuwalna masa własna. Na rynku wtórnym ta wersja ma sens przede wszystkim dla osób szukających bezpiecznego, wygodnego sedana do spokojnej jazdy i dużych rocznych przebiegów. Jeśli priorytetem są osiągi, lepiej celować w mocniejsze diesle lub benzynowe T4/T5. Jeżeli jednak liczy się oszczędność, dobre wyposażenie i premium bez przesadnie wysokich rachunków, S60 II D2 1.6 pozostaje propozycją wartą rozważenia — pod warunkiem dokładnego sprawdzenia DPF, sprzęgła i historii serwisowej.
Volvo S60 D2 1.6 115 KM 6MT 2010 (II) koszt utrzymania
Kalkulacja obejmuje paliwo, planowe serwisowanie wg harmonogramu producenta oraz OC. Bez AC i napraw awaryjnych.
- niskie realne spalanie w trasie
- bardzo dobre fotele i ergonomia
- wysoki poziom bezpieczeństwa
- stabilne prowadzenie przy wyższych prędkościach
- manualna skrzynia ogranicza koszty eksploatacji
- słaba dynamika przy pełnym obciążeniu
- DPF nie lubi jazdy wyłącznie po mieście
- dwumasa i sprzęgło mogą wygenerować większy wydatek
- elektronika potrafi mieć drobne humory
- trzeba pilnować jakości serwisu i oleju