Opel Agila 1.2 86 KM 5MT 2008 (B) opinie
Największym atutem Agili B jest praktyczność. Wysokie nadwozie daje świetną widoczność, a krótki przód i zwarta bryła ułatwiają manewrowanie w ciasnym mieście. Kabina nie robi wrażenia jakością tworzyw, ale ma sensowną ergonomię i więcej miejsca, niż sugerują wymiary zewnętrzne.
Silnik 1.2 86 KM to klasyczna benzyna bez turbo, więc odpadają typowe wydatki związane z doładowaniem, dwumasą czy filtrem DPF. Jednostka najlepiej sprawdza się przy spokojnym stylu jazdy. Przy wysokich obrotach robi się głośna, ale odwdzięcza się niezłym bilansem trwałości i prostoty serwisowej.
Na rynku wtórnym kluczowy jest stan konkretnego auta. Agila bywa wybierana jako tani środek transportu, więc część egzemplarzy ma oszczędzaną obsługę, zużyte sprzęgło, zmęczone amortyzatory albo odkładaną naprawę klimatyzacji. Dobrze utrzymane sztuki nie generują jednak dużych rachunków.
To propozycja dla kupujących, którzy stawiają na funkcję, nie wizerunek. W zamian za przeciętny design dostajemy łatwe parkowanie, wygodną pozycję, przyzwoity dostęp do tylnych siedzeń i koszty paliwa akceptowalne nawet przy codziennym użytkowaniu w mieście.
- Wysokie nadwozie i łatwe wsiadanie
- Prosty silnik benzynowy bez turbo
- Tanie części i szeroka dostępność serwisu
- Zaskakująco praktyczne wnętrze jak na długość auta
- Przeciętne wyciszenie przy szybszej jeździe
- Niewielki prestiż i surowe materiały kabiny
- Skrzynia manualna nie lubi zaniedbań
- Wiele egzemplarzy ma za sobą ciężkie życie miejskie
Opel Agila B z benzynowym silnikiem 1.2 o mocy 86 KM to jeden z tych modeli, które na rynku wtórnym bywają niedoceniane, a w codziennym użytkowaniu potrafią pozytywnie zaskoczyć. Samochód powstał jako bliźniak Suzuki Splasha, więc ma japońsko-niemiecki miks prostoty, rozsądnych kosztów i całkiem przemyślanego wnętrza. Największą zaletą Agili jest nadwozie: z zewnątrz auto jest krótkie, ale wysoka sylwetka daje wygodną pozycję za kierownicą, dużo miejsca nad głową i łatwe wsiadanie. W mieście to naprawdę działa. Silnik 1.2 najlepiej czuje się w lekkiej, spokojnej eksploatacji. Nie jest to jednostka do dynamicznego wyprzedzania z kompletem pasażerów, ale w codziennych dojazdach sprawdza się wystarczająco dobrze. Na plus wypada niezła kultura pracy, brak turbiny, prostszy osprzęt i umiarkowane spalanie. Warunkiem jest jednak regularny serwis olejowy i kontrola zapłonu, bo zaniedbane egzemplarze potrafią łapać nierówną pracę oraz drobne wycieki. Sama Agila B dobrze wypada również w kosztach utrzymania. Części eksploatacyjne są łatwo dostępne, a większość napraw ogarnie niezależny warsztat bez egzotycznych procedur. Trzeba jednak pamiętać, że to auto typowo miejskie, więc wiele egzemplarzy ma za sobą krótkie trasy, kontakt z krawężnikami i odkładane drobne naprawy zawieszenia. Przy zakupie szczególnie warto obejrzeć sprzęgło, pracę skrzyni, stan klimatyzacji oraz ewentualne ogniska korozji na elementach podwozia. Jeśli ktoś szuka taniego i praktycznego auta do miasta, dla seniora, początkującego kierowcy albo jako drugiego samochodu w domu, Agila B 1.2 jest sensownym wyborem. Nie ma prestiżu, nie zachwyca materiałami i nie daje wrażeń sportowych, ale oferuje uczciwą funkcjonalność. Najlepiej wypada zadbany egzemplarz z udokumentowanym serwisem i bez śladów flotowo-kurierskiej eksploatacji.
Opel Agila 1.2 86 KM 5MT 2008 (B) koszt utrzymania
Kalkulacja obejmuje paliwo, planowe serwisowanie wg harmonogramu producenta oraz OC. Bez AC i napraw awaryjnych.
- Bardzo dobra widoczność i łatwość parkowania
- Niezła przestronność jak na segment A/B
- Prosty wolnossący silnik 1.2
- Niskie koszty codziennego serwisu
- Wygodne wsiadanie dla dzieci i seniorów
- Przeciętne osiągi poza miastem
- Słabe wyciszenie przy 120 km/h
- Manualna skrzynia wymaga kontroli stanu
- Skromne materiały wykończeniowe
- Ryzyko zaniedbanych egzemplarzy flotowych lub miejskich