Volvo S40 2.4i 140 KM 5AT 2004 (II) opinie
W tej wersji najważniejszy jest silnik. Pięciocylindrowe 2.4 nie imponuje mocą na papierze, ale w codziennej jeździe nadrabia kulturą pracy i płynnością oddawania momentu. To motor, który lubi spokojne tempo, dobrze czuje się na trasie i nie męczy hałasem przy wyższych prędkościach. Właśnie dlatego wielu kierowców wybiera go bardziej sercem niż kalkulatorem.
Automatyczna skrzynia Aisin poprawia komfort w korkach i podczas jazdy miejskiej, ale jest też elementem wymagającym największej uwagi. Gdy olej ATF był wymieniany regularnie, skrzynia potrafi działać gładko i bezproblemowo. Zaniedbania objawiają się zwykle szarpaniem, opóźnionym kick-downem albo przeciąganiem zmian biegów po rozgrzaniu. To nie przekreśla auta, ale mocno wpływa na jego realną wartość.
Od strony użytkowej S40 II nadal pozostaje bardzo przyjemnym kompaktem klasy premium. Fotele są wygodne, zawieszenie dobrze tłumi nierówności, a wyciszenie na autostradzie robi lepsze wrażenie niż w wielu rywalach z segmentu C. Trzeba jednak pamiętać, że wiek auta oznacza ryzyko drobnych usterek elektryki, klimatyzacji i zawieszenia, które pojedynczo nie są dramatyczne, ale razem tworzą koszt wejścia po zakupie.
Na rynku wtórnym wersja 2.4i 140 KM 5AT ma sens dla kierowcy, który chce czegoś spokojnego, wygodnego i mechanicznie mniej skomplikowanego niż nowoczesna turbobenzyna. Nie będzie to najlepsza opcja dla łowcy taniej eksploatacji, za to może dać sporo satysfakcji, jeśli trafi się egzemplarz z udokumentowanym serwisem skrzyni i bez odkładanego latami pakietu napraw startowych.
- bardzo dobra kultura pracy pięciocylindrowego silnika
- wysoki komfort jazdy i wygodne fotele
- brak turbo ogranicza liczbę kosztownych niespodzianek w silniku
- dojrzałe prowadzenie i dobre wyciszenie w trasie
- automat Aisin wymaga potwierdzonego serwisu ATF
- spalanie jest wyraźnie wyższe niż w słabszych benzynach
- elektronika komfortu i klimatyzacja bywają kapryśne z wiekiem
- części i robocizna bywają droższe niż w autach masowych
Volvo S40 II 2.4i 140 KM z 5-biegowym automatem to jedna z tych wersji, które kupuje się przede wszystkim dla charakteru. Wolnossący silnik R5 pracuje wyjątkowo gładko, brzmi lepiej niż większość czterocylindrowych benzyn z epoki i dobrze pasuje do spokojnego, skandynawskiego charakteru auta. Nie jest to jednak konfiguracja dla osoby nastawionej na niskie koszty paliwa albo dynamiczne sprinty spod świateł. Automat stawia na płynność, przez co osiągi są wystarczające, ale bez szczególnego zapasu. Największą zaletą tej odmiany jest prostsza benzynowa mechanika bez turbo i bezpośredniego wtrysku. Sam silnik uchodzi za trwały, o ile właściciel pilnował jakości oleju, odmy, cewek i układu chłodzenia. W praktyce największym znakiem zapytania pozostaje skrzynia Aisin AW55. Jeśli miała regularnie wymieniany olej ATF i nie szarpie po rozgrzaniu, potrafi działać długo i przyjemnie. Jeżeli jednak ktoś uwierzył w mit bezobsługowego automatu, budżet na doprowadzenie auta do porządku może szybko wzrosnąć. S40 II nadal broni się komfortem jazdy, wygodnymi fotelami i wyciszeniem lepszym niż w wielu popularnych kompaktach. Auto dobrze sprawdza się w trasie, nie męczy kierowcy i daje poczucie solidności. Trzeba jedynie zaakceptować przeciętną ilość miejsca z tyłu oraz to, że niektóre części i naprawy kosztują więcej niż w technicznie spokrewnionym Focusie czy Maździe 3. Przed zakupem warto przede wszystkim wykonać dłuższą jazdę próbną, najlepiej na zimno i po pełnym rozgrzaniu skrzyni. Trzeba też sprawdzić działanie klimatyzacji, całej elektryki komfortu, stan zawieszenia i historię obsługi silnika. Zadbane Volvo S40 II 2.4i 140 KM 5AT potrafi odwdzięczyć się bardzo przyjemną codzienną eksploatacją. Zaniedbany egzemplarz będzie natomiast samochodem, który pozornie wydaje się okazją, a w praktyce wymaga serii napraw na starcie.
Volvo S40 2.4i 140 KM 5AT 2004 (II) koszt utrzymania
Kalkulacja obejmuje paliwo, planowe serwisowanie wg harmonogramu producenta oraz OC. Bez AC i napraw awaryjnych.
- kulturalny i trwały silnik 2.4 R5
- wysoki komfort codziennej jazdy
- bardzo dobre fotele i wyciszenie
- spokojny, dojrzały charakter auta
- brak turbodoładowania upraszcza mechanikę silnika
- automat bywa kosztowny po zaniedbaniach
- spalanie w mieście łatwo przekracza 10 l/100 km
- osiągi są tylko poprawne
- elektronika komfortu potrafi wymagać cierpliwości
- mniejsza podaż naprawdę zadbanych egzemplarzy