Dacia Duster II (Mk2) 1.0 TCe 90 KM 6MT — serwis, niezawodność i koszty utrzymania

Bazowa benzynowa odmiana Dustera II ma bardzo jasny sens: daje modną sylwetkę SUV-a, wyższy prześwit i prostą obsługę bez dokładania kosztów typowych dla diesla, automatu czy napędu 4x4. Silnik 1.0 TCe 90 KM nie robi wrażenia na papierze, jednak przy spokojnym stylu jazdy w mieście i na drogach lokalnych okazuje się wystarczający. Elastyczność jest przeciętna, więc podczas wyprzedzania trzeba częściej redukować bieg, ale sama jednostka potrafi odwdzięczyć się umiarkowanym spalaniem i niezłymi kosztami serwisowymi. To propozycja bardziej dla kierowcy pragmatycznego niż dla kogoś, kto oczekuje dynamiki. Dużą zaletą pozostaje prostota konstrukcji. Wersja FWD z ręczną skrzynią eliminuje część kosztownych ryzyk obecnych w cięższych i bardziej złożonych odmianach. Do tego Duster II ma praktyczne wnętrze, niezły bagażnik i przyjazną pozycję za kierownicą. Materiały są twarde, wyciszenie przeciętne, a multimedia potrafią działać wolniej niż u droższych rywali, ale w zamian użytkownik dostaje auto łatwe do codziennego życia i raczej niewymagające skomplikowanej diagnostyki. Na rynku wtórnym warto uważać głównie na samochody eksploatowane flotowo lub intensywnie miejskie. W nich szybciej zużywa się sprzęgło, elementy zawieszenia i hamulce, a drobna elektryka potrafi wymagać poprawek. Sam silnik 1.0 TCe potrzebuje regularnej wymiany dobrego oleju i cierpliwego obchodzenia się na zimno, ale nie ma opinii jednostki szczególnie problematycznej. To ważne, bo kupujący bazową wersję zwykle szuka auta prostego i taniego, a nie eksperymentu technicznego. Jeśli priorytetem są niskie koszty wejścia, świeższy rocznik i funkcjonalność, Duster II 1.0 TCe 90 KM broni się bardzo dobrze. Jeżeli jednak auto ma regularnie jeździć w trasie z pełnym obciążeniem, lepiej od razu szukać 1.3 TCe albo diesla. W swoim naturalnym środowisku – mieście, małej firmie, rodzinie z umiarkowanymi przebiegami – ta wersja jest po prostu rozsądnym, uczciwym wyborem.