Volvo S40 2.4i 140 KM 5MT 2004 (II) opinie
Volvo S40 II 2.4i 140 KM to propozycja dla kierowców, którzy cenią spokojny charakter auta i mechaniczną prostotę. Pięciocylindrowy silnik daje więcej kultury pracy niż typowe czterocylindrowe benzyny konkurencji, a przy codziennej jeździe sprawia wrażenie elastyczniejszego, niż sugerują same katalogowe osiągi. Samochód nie prowokuje do ostrej jazdy, ale dobrze odnajduje się na trasie i przy wyższych prędkościach.
W codziennej eksploatacji kluczowa jest regularna obsługa olejowa i kontrola odmy, cewek zapłonowych oraz szczelności układu chłodzenia. To silnik trwały, jednak zaniedbania serwisowe szybko odbijają się na kulturze pracy i mogą prowadzić do wycieków lub nierównej pracy na biegu jałowym. Dobrą wiadomością jest brak skomplikowanego osprzętu znanego z nowocześniejszych turbobenzyn.
Podwozie S40 II jest przyjemnie zestrojone i zapewnia pewne prowadzenie, ale po latach typowe są wydatki na tuleje, łączniki stabilizatora i elementy układu hamulcowego. Manualna skrzynia biegów zwykle nie sprawia poważnych problemów, choć w autach z dużymi przebiegami mogą pojawić się opory przy zmianie przełożeń oraz luzy na wybieraku. Warto też sprawdzić stan poduszek silnika, bo wpływają na komfort ruszania.
Na rynku wtórnym Volvo broni się wyposażeniem, bezpieczeństwem i wizerunkiem bardziej dojrzałego auta niż typowy kompakt. Trzeba jedynie zaakceptować nieco wyższe spalanie i droższe części niż w popularnych modelach flotowych. Jeśli priorytetem jest benzynowy silnik bez turbo, dobra trwałość i komfort codziennych dojazdów, wersja 2.4i 140 KM pozostaje jedną z najbardziej sensownych w całej gamie S40 II.
- Bardzo dobra kultura pracy pięciocylindrowego silnika
- Trwała konstrukcja bez turbo i bezpośredniego wtrysku
- Pewne prowadzenie i dobre wyciszenie w trasie
- Sensowna alternatywa dla niemieckich kompaktów premium
- Realne spalanie wyraźnie wyższe niż w słabszych benzynach
- Wiekowe egzemplarze miewają drobne problemy z elektroniką
- Mniej miejsca z tyłu niż sugeruje nadwozie sedana
- Części i robocizna bywają droższe niż w Fordzie Focusie
Volvo S40 II z wolnossącym silnikiem 2.4i 140 KM to jedna z najciekawszych benzynowych odmian dla osób, które nie chcą turbodoładowania ani skomplikowanego diesla. Pięciocylindrowa jednostka pracuje bardzo gładko, ma przyjemny dźwięk i dobrze pasuje do charakteru auta nastawionego bardziej na komfort niż sport. W praktyce samochód najlepiej czuje się w trasie i przy spokojnej, płynnej jeździe, gdzie odwdzięcza się stabilnością oraz dobrą elastycznością bez ciągłego redukowania biegów. Największą zaletą tej konfiguracji jest trwałość bazowej mechaniki. Silnik nie ma bezpośredniego wtrysku, dwumasu ani skomplikowanego osprzętu typowego dla nowoczesnych jednostek z tamtych lat. Jeśli właściciel pilnował jakości oleju, odmy i szczelności układu chłodzenia, przebiegi rzędu 250–350 tys. km nie robią na tym motorze dużego wrażenia. Równocześnie trzeba pamiętać, że to auto premium z epoki Forda, więc część elementów eksploatacyjnych i elektroniki potrafi kosztować więcej niż w Focusie czy Maździe 3. Od strony użytkowej S40 II pozostaje autem kompaktowym, ale dojrzałym. Kabina jest dobrze wyciszona, fotele wygodne, a prowadzenie pewne. Z tyłu nie ma rekordowej ilości miejsca, a bagażnik tylko wystarczający, jednak dla pary lub małej rodziny auto sprawdza się dobrze. Na rynku wtórnym to również ciekawa alternatywa dla niemieckich kompaktów, zwłaszcza gdy priorytetem jest spokojna eksploatacja zamiast sportowych osiągów. Najważniejsze przy zakupie jest sprawdzenie historii serwisowej, pracy skrzyni manualnej, stanu zawieszenia oraz elektroniki komfortu. Egzemplarze zaniedbane potrafią generować serię drobnych, ale irytujących wydatków. Dobrze utrzymane Volvo S40 II 2.4i 140 KM odwdzięcza się natomiast wysoką kulturą pracy, sensowną trwałością i charakterem, którego dziś coraz trudniej szukać w zwykłych kompaktach.
Volvo S40 2.4i 140 KM 5MT 2004 (II) koszt utrzymania
Kalkulacja obejmuje paliwo, planowe serwisowanie wg harmonogramu producenta oraz OC. Bez AC i napraw awaryjnych.
- Kulturalna i trwała jednostka 2.4 R5
- Brak turbo ogranicza ryzyko kosztownych usterek
- Dobra elastyczność w codziennej jeździe
- Wysoki komfort podróżowania jak na kompakt
- Dobre bezpieczeństwo i solidne wyciszenie
- Spalanie w mieście potrafi być dwucyfrowe
- Elektronika komfortu bywa kapryśna z wiekiem
- Manualna skrzynia nie lubi zaniedbań olejowych
- Koszty części wyższe niż w autach masowych
- Przestrzeń na tylnej kanapie jest przeciętna