Opel Astra 2.0 CDTI BiTurbo 195 KM 6MT 2009 (J) opinie
Topowy diesel BiTurbo w Astrze J robi wrażenie przede wszystkim momentem obrotowym. Już od niskich obrotów auto chętnie przyspiesza, a na trasie bez problemu utrzymuje wysokie tempo bez męczenia kierowcy hałasem czy nerwową pracą układu napędowego. To jedna z tych wersji, które najlepiej pokazują, że kompakt z dieslem może być naprawdę szybki i jednocześnie praktyczny.
W codziennej eksploatacji największy sens ma ten wariant u osób, które regularnie pokonują dłuższe dystanse. Wtedy niskie spalanie i dobra elastyczność wyraźnie rekompensują wyższe koszty zakupu oraz bardziej skomplikowaną technikę. Krótkie miejskie trasy, rzadkie serwisowanie i oszczędzanie na oleju szybko obniżają opłacalność tej wersji.
Astra J nie należy do najlżejszych kompaktów swojego okresu, ale w zamian oferuje poczucie solidności i stabilności przy wyższych prędkościach. Zawieszenie dobrze wybiera nierówności, choć przy większych przebiegach trzeba przygotować się na regularne odświeżanie elementów przedniej osi i hamulców. To typowe koszty dla cięższego, mocnego diesla.
Przed zakupem najważniejsze jest sprawdzenie pracy turbosprężarek, stanu DPF, dwumasy, sprzęgła i historii wymian oleju. Zadbaną Astrę BiTurbo można polecić kierowcy, który potrzebuje bardzo sprawnego samochodu rodzinnego do tras. Zaniedbany egzemplarz potrafi natomiast szybko wygenerować rachunki, które zjedzą przewagę wynikającą z oszczędnego spalania.
- Bardzo dobra elastyczność w trasie
- Niskie spalanie jak na osiągi
- Stabilne prowadzenie przy wyższych prędkościach
- Praktyczne pięciodrzwiowe nadwozie
- Droższy osprzęt niż w słabszych dieslach
- Wrażliwość na zaniedbania serwisowe
- Cięższy przód przy zużytym zawieszeniu
- Ryzyko kosztów DPF, EGR i dwumasy
Opel Astra J z topowym dieslem BiTurbo to jedna z tych wersji, które na rynku wtórnym wyglądają niepozornie, ale w praktyce oferują osiągi zauważalnie lepsze niż większość kompaktów z silnikami wysokoprężnymi. 195 KM i 400 Nm zapewniają mocny środkowy zakres obrotów, dzięki czemu auto bardzo sprawnie wyprzedza i dobrze radzi sobie przy wyższych prędkościach autostradowych. Jednocześnie Astra J pozostaje samochodem wygodnym, stabilnym i dobrze wyciszonym, choć trzeba pamiętać, że sama konstrukcja jest dość ciężka, co czuć przy manewrach i w miejskiej eksploatacji. Największą zaletą tej odmiany jest charakter silnika. BiTurbo reaguje żwawo jak na diesla, nie wymaga ciągłego redukowania i potrafi zejść ze spalaniem do sensownych wartości podczas spokojnej jazdy. Problem w tym, że bardziej skomplikowany układ doładowania, filtr DPF, zawór EGR i droższy osprzęt oznaczają wyraźnie większe ryzyko kosztownych napraw niż w słabszych odmianach 1.7 CDTI czy prostszych 2.0 CDTI. Dlatego kluczowe znaczenie ma historia serwisowa, jakość oleju i sposób użytkowania auta. Egzemplarz jeżdżący regularnie w trasach zwykle wypada dużo lepiej niż samochód eksploatowany głównie na krótkich odcinkach. Od strony podwozia Astra J nadal prezentuje typowy dla Opla kompromis między pewnością prowadzenia a komfortem. Wersja BiTurbo nie jest tak ostra jak OPC, ale trzyma wysoki poziom stabilności i dobrze znosi szybkie tempo. Części eksploatacyjne zawieszenia są łatwo dostępne, natomiast trzeba uwzględnić większe obciążenie przedniej osi i wyższe koszty hamulców czy sprzęgła. To nie jest tani kompakt dla kogoś, kto szuka najniższych kosztów użytkowania, tylko mocna odmiana dla świadomego kierowcy. Na rynku wtórnym warto szukać aut bez odkładanych napraw i z potwierdzoną obsługą filtrów, oleju oraz układu doładowania. Jeśli trafisz na zadbany egzemplarz, Astra J 2.0 CDTI BiTurbo potrafi być bardzo udanym autem na długie trasy: szybkim, oszczędnym i bardziej dopracowanym w codziennym użytkowaniu, niż sugeruje jej niedoceniany wizerunek.
Opel Astra 2.0 CDTI BiTurbo 195 KM 6MT 2009 (J) koszt utrzymania
Kalkulacja obejmuje paliwo, planowe serwisowanie wg harmonogramu producenta oraz OC. Bez AC i napraw awaryjnych.
- Świetna elastyczność dzięki 400 Nm
- Bardzo dobre osiągi na trasie
- Rozsądne realne spalanie
- Dobra stabilność przy szybkiej jeździe
- Praktyczne nadwozie i dostępność części
- Skomplikowany układ doładowania
- Kosztowny osprzęt diesla przy zaniedbaniach
- Wyższa masa własna
- Możliwe wydatki na dwumasę i sprzęgło
- Słabsza opłacalność przy jeździe miejskiej