Mercedes-Benz Klasa E (W212) E 250 CDI 204 KM 7AT — serwis, niezawodność i koszty utrzymania

Największą zaletą tej wersji jest elastyczność. 500 Nm dostępne nisko w zakresie obrotów sprawia, że E 250 CDI nie musi być wysoko kręcone, by dynamicznie przyspieszać. W praktyce auto bardzo dobrze sprawdza się na trasach krajowych i autostradach, gdzie bez wysiłku utrzymuje tempo i nie męczy kierowcy hałasem. Na tle konkurencji z epoki Mercedes oferuje też bardzo dobre wyciszenie kabiny i spokojniejsze zestrojenie zawieszenia.

Silnik OM651 w mocniejszej odmianie wymaga jednak większej ostrożności niż starsze diesle Mercedesa. Kluczowe są regularne wymiany oleju, kontrola układu dolotowego i szybka reakcja na objawy nierównej pracy, dymienia czy spadku mocy. W autach z wysokimi przebiegami trzeba założyć możliwość inwestycji w osprzęt, wtryski i elementy DPF. To nie przekreśla modelu, ale zmienia rachunek opłacalności przy zaniedbanych egzemplarzach.

Skrzynia 7G-Tronic Plus dobrze współpracuje z tym silnikiem, ale wymaga serwisu częściej, niż sugerował dawny marketing o bezobsługowości. Jeżeli zmiany biegów są przeciągane, pojawia się szarpanie przy redukcjach albo opóźniona reakcja po wrzuceniu D, trzeba liczyć się z diagnostyką mechatroniki, konwertera lub zanieczyszczonego oleju. Egzemplarze po sensownym serwisie skrzyni zwykle jeżdżą bardzo dobrze.

Na rynku wtórnym E 250 CDI broni się prestiżem i komfortem, ale nie jest najtańsze w doprowadzeniu do porządku. Najlepiej szukać samochodu z historią obsługi, potwierdzonym przebiegiem i stanem zgodnym z wyposażeniem klasy E, a nie wyłącznie najtańszej oferty. Jeśli auto było regularnie serwisowane, potrafi być znacznie bardziej satysfakcjonujące od popularnych modeli klasy średniej i nadal zachowuje dobrą płynność odsprzedaży.